پیام «نه» بزرگ انگلیس به صهیونیسم برای اعراب
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ کنفرانس سالانه حزب سبز انگلستان و ولز، یکشنبه گذشته در برایتون انگلستان پایان یافت و نمایندگان، صهیونیسم را جنبش نژادپرستانه اعلام کردند. این قطعنامه تاریخی با یک هزار و 22 رأی موافق در مقابل ۸۱۳ رأی مخالف تصویب شد. از آن تاریخ به بعد، اصطلاح «جنبش صهیونیستی» به بخش کلیدی سیاست رسمی حزب سبز تبدیل شد.
این جنبش قرن 19 در تعدادی از محله‌های صهیونیست‌نشین و خیابان‌های اروپایی ظهور کرد و هدفش احیای رؤیای ایجاد میهن برای صهیونیست های پراکنده در جهان است
این تصمیم مهم حزب به طور کلی پیروزی بزرگی برای گرامیداشت خون شهدای نوار غزه و فلسطین و محکومیت صریح و مضاعف جنایتکاران جنگی مانند بنیامین نتانیاهو، بن گویر و اسموتریچ و محکومیت هر کسی است که در ذهن و قلب خود ایدئولوژی نژادپرستانه نفرت‌انگیز جنبش جهانی صهیونیسم و همچنین پروژه صهیونیستی ای را که مرتکب تمام فجایع و جنایات علیه مردم فلسطین اشغالی شده است، حمل می‌کند.
سؤال اصلی این است: چرا حکام عربی از این درس فصیح و جدید ارائه شده به وسیله اعضای حزب سبز مسیحی انگلیس درس نمی‌گیرند، که برخی از آنها امکان دارد به اسلام، بودائیسم یا حتی زرتشتی پایبند باشند و برخی به طور کلی به هیچ دینی اعتقاد ندارند، اما همه آنها نژادپرستی جنبش صهیونیستی را تصدیق و جنایات رژیم نژادپرست صهیونیستی را محکوم کردند؟ اعتقاد بیشتر اعضای حزب سبز به تغییر نام و توصیف جنبش صهیونیستی به عنوان جنبش نژادپرستانه است و این تشخیص مستقیم در معنا، جنبش صهیونیستی را رو در روی تمام افکار عمومی جهان قرار می‌دهد.
جنبش صهیونیستی و قطعنامه‌های تاریخی سازمان ملل متحد
اینکه جنبش جهانی صهیونیسم را نیرویی خطرناک و نژادپرستانه بدانیم که تمام بشریت را تهدید می‌کند، موضوع جدیدی نیست. برای تأکید مجدد، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در قطعنامه ۳۳۷۹ که ۱۰ نوامبر ۱۹۷۵ میلادی صادر شد، نژادپرستی ایده‌های گروه‌های صهیونیستی را به رسمیت شناخت و تأیید کرد. از آن زمان این جنبش، جنبش سیاسی نژادپرستانه در نظر گرفته شده است و مردم موظفند با تمام ابزارها و روش‌ها با آن مبارزه کنند. به عبارت دیگر، این جنبش محکوم شده تاریخی است.
اما با تقویت جنبش صهیونیستی در سراسر جهان و افزایش تعداد گروه‌های فشار صهیونیستی در آمریکا در دهه‌ها و با رشد ایدئولوژی نژادپرستانه جنبش صهیونیستی میان تعدادی از حکام عرب، متأسفانه و با شرط قطعی که رژیم صهیونیستی مبنی بر شرکت نکردن در «کنفرانس مادرید» برای صلح بین اعراب و صهیونیست‌ها در اوایل دهه 90 قرن بیستم، پس از شکست ارتش عراق در اشغال کویت به وسیله ارتش آمریکا و متحدانش از سازمان پیمان آتلانتیک شمالی و تعدادی از حکام عرب در آن زمان، تعیین کرد، مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصمیم گرفت تصمیمش را مبنی بر اینکه جنبش صهیونیستی نژادپرست و خطرناک است که باید در بُعد جهانی با آن مبارزه شود، لغو کند و این تصمیم به وسیله قطعنامه (46/86) مورخ 16 دسامبر 1991 میلادی اتخاذ شد.
بینش تاریخی: معنا و مفهوم اصطلاح صهیونیسم
این جنبش سیاسی، فکری و ایدئولوژیک صهیون است که به اندیشه صهیونیست های جهان می‌پردازد. این جنبش در قرن نوزدهم در تعدادی از شهرها، محله‌های صهیونیست‌نشین و خیابان‌های اروپایی ظهور کرد و هدفش احیای رؤیای ایجاد میهن برای صهیونیست های پراکنده در سراسر جهان و گرد هم آوردن آنها در فلسطین اشغالی است.
این نام از اصطلاح «کوه صهیون» گرفته شده است که ادعا می‌شد در سرزمین فلسطین اشغالی واقع شده است. بنیانگذار این ایده و پروژه، تئودور هرتزل صهیونیست اتریشی بود. از این بذر شیطانی و جهنمی، جنبش سیاسی بیمار و نژادپرست رشد کرد و توسعه یافت که هدفش جمع‌آوری صهیونیست های پراکنده در سراسر جهان و اسکان آنها در سرزمین عربی فلسطین بود. این موضوع به ایده شیطانی دیگری منجر شد که فلسطین سرزمینی بدون قوم بود و به این ترتیب تجمع صهیونیست های پراکنده را توجیه و ادعا می‌کرد که آنها قومی بدون وطن هستند.
طبیعتاً، دیوان بین‌المللی دادگستری پرونده‌ای را که دولت آفریقای جنوبی دسامبر 2023 میلادی علیه رژیم صهیونیستی به دلیل نقض کنوانسیون 1948 میلادی درباره پیشگیری و مجازات جنایت نسل‌کشی مطرح کرده بود، پذیرفت. در پرتو این موضوع، دیوان بین‌المللی دادگستری 26 ژانویه 2024 میلادی دستورات و اقدامات قانونی موقت صادر کرد و از رژیم صهیونیستی خواست تا تمام اقدامات لازم را برای جلوگیری از اقدامات نسل‌کشی و تحریک مستقیم به آنها و تضمین ورود کمک‌های بشردوستانه به نوار غزه انجام دهد.
خوانشی از صحنه عربی و واقعیت شرم‌آور عادی‌سازی
وقتی نتانیاهو، جنایتکار جنگی برای سخنرانی در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در مقر دائمی آن حاضر شد، بیشتر نمایندگان کشورهای جهان سالن را ترک کردند
بیایید با هم صحنه را بی‌طرفانه ببینیم و همگی در مقابل خانواده‌ها، فرزندان و شاید فقط نوه‌هایشان، به دنبال بهانه و توجیهی قابل قبول برای حکام عرب باشیم تا انجام ندادن وظیفه و مسئولیت‌های خود را در قبال موضوع اصلی فلسطین، که تنها موضوع انسانی و رهایی‌بخش است که ماندن یا نماندن ما در قدرت در میهن بزرگ عربی‌مان را توجیه می‌کند، توجیه کنند:
تجاوز و محاصره غیرانسانی رژیم صهیونیستی علیه مردم فلسطین در نوار غزه برای سومین سال متوالی، از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ میلادی با «طوفان الاقصی» تداوم یافت و تا به امروز ادامه دارد. در نتیجه، رهبران عرب کاملاً منفعل مانده و تنها به ارائه چند بیانیه رسانه‌ای توخالی بسنده کرده‌اند که کاملاً بی‌اثر هستند و مطلقاً هیچ بازدارندگی در برابر اشغالگران صهیونیست ایجاد نمی‌کند.
رژیم صهیونیستی همچنان به کشتار جنایتکارانه خود علیه ملت فلسطین در نوار غزه ادامه داد تا اینکه طبق گزارش‌های پزشکی ارائه شده به وسیله وزارت بهداشت فلسطین در نوار غزه، تعداد شهدا از هفتم اکتبر 2023 میلادی تا آغاز اکتبر سال جاری به 74 هزار و 40 شهید رسید که بیشترشان زن، کودک و سالمند بودند و تعداد مجروحان به بیش از 174 هزار نفر رسید.
رژیم صهیونیستی همچنان محاصره خفه‌کننده خود را بر مردم فلسطین در نوار غزه تحمیل می‌کند و مانع ورود غذا، تجهیزات پزشکی، چادر و بیشتر مایحتاج زندگی بیش از 2 میلیون شهروند غزه می‌شود. متأسفانه حکام عرب در سکوت مطلق، جنایات دشمن را در تمام بولتن‌های خبری عربی و خارجی تماشا می‌کنند.
عجیب‌تر از آن، حکام عرب هستند چه آنهایی که روابط خود را با رژیم صهیونیستی عادی‌سازی کرده و چه آنهایی که این کار را نکرده‌اند، که بدون ذره‌ای شرم یا کوچکترین احترامی به اصول عربی، اسلامی یا انسانی، همچنان مخفیانه و آشکار با دشمن جنایتکار صهیونی که به وسیله بیشتر کشورهای جهان، ازجمله کشورهای اروپایی محکوم شده است، ارتباط، هماهنگی و ملاقات دارند. با وجود این، حکام عرب هنوز پرچم‌های رژیم صهیونیستی را بر فراز ساختمان‌های سفارتخانه‌های رژیم غاصب برافراشته‌اند. آیا این عملی عجیب، گیج‌کننده و از نظر اخلاقی، انسانی و دینی محکوم نیست؟
وقتی بنیامین نتانیاهو، جنایتکار جنگی برای ایراد سخنرانی رژیم صهیونیستی در نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در مقر دائمی آن در نیویورک حاضر شد، بیشتر نمایندگان کشورهای جهان سالن را ترک کردند، به جز نمایندگان سه دولت عربی بی‌اهمیت که روابط خود را با رژیم صهیونیستی عادی‌سازی کرده‌اند، یعنی نمایندگان امارت ابوظبی، نمایندگان پادشاهی بحرین و نمایندگان پادشاهی مراکش؛ این نمایندگان در سالن خالی ماندند تا به صدای جنایتکار جنگی تروریست گوش دهند.
اواسط سپتامبر بنیامین نتانیاهو، جنایتکار جنگی و نخست وزیر رژیم صهیونیستی سفر مهمی به پایتخت امارات، ابوظبی داشت تا ریاست نشست امنیتی راهبردی را با شیخ محمد بن زاید آل نهیان و نمایندگان نظامی و امنیتی از عربستان، آمریکا، مراکش، اردن، کویت، بحرین و سلطان نشین عمان برعهده بگیرد. دیگر مهم نیست که موضوع آن جلسه توطئه‌آمیز چه بوده و چه چیزی علیه منافع ملت‌های عربی و اسلامی مطرح شده است، بلکه ننگ رسوایی بزرگ این است که رئیس رژیم غاصب و اشغالگر صهیونیستی و قاتل هزاران شهید و عامل مجروح شدن فلسطینیان، مسلمانان و مسیحیان، در یک پایتخت عربی حضور می‌یابد و ریاست جلسه‌ای متشکل از همه آن کشورهای مسلمان عرب را برعهده می‌گیرد.
به خدا قسم، این لکه سیاه و رسوایی فراتر از همه رسوایی‌های تاریخ ملت عربی است و قلم آزاده از ثبت و مستندسازی آن رویداد اسفناک در تاریخ اعراب و مسلمانان شرم دارد. سعی کردیم جست وجو کنیم و هر توجیه یا بهانه‌ای، هرچند ساده یا پنهان، برای توجیه و پوشاندن شرمساری این حکام عرب بیابیم، اما هیچ چیزی نیافتیم.